Anna Sołbut - poetka, urodziła się w 1960 r. w Wąsoczy, mieszka w Białymstoku. Debiutowała w 1987 r. arkuszem poetyckim "Chwile". Autorka zbiorów poezji: "Nie jest" (1991), "Otwieranie ciszy" (1993), "Jak Eurydyka" (1995), "I stała się światłość" (1997) - wydany w Świętojańskiej serii poetyckiej. Piszący o jej poezji podkreślają zarówno prostotę i precyzyjność słów, jak i duży ładunek emocji w nich zawartych, a wszystko wyrażone mistrzowską formą epigramatu.

nagroda literacka za rok 1995

"[...] odbiorcą poezji może być każdy człowiek, bo każdy ją czuje, w prozaicznych sytuacjach potrafi czasem dostrzec coś niezwykłego, czego nie da się opisać słowami. Poezja to coś intuicyjnego, bliskiego podświadomości, same słowa to za mało. Poezja jest gdzieś pomiędzy słowami."

[A. Sołbut, "Kurier Podlaski", 1.02.1996 r.]

"Jak drzewo"

Początkiem była wiara
w słońce i deszcz
potem
w krzyk ptaków

moją obecność w liściach
obnażył świt

i choć poznaję dopiero
odcienie zieleni
codziennie
coś we mnie umiera
codziennie
opada kolejny liść
["Jak Eurydyka", Związek Literatów Polskich, Poznań 1995, s. 23]