Zygmunt Stankiewicz - urodzony w Białymstoku wybitny polski rzeźbiarz i teoretyk sztuki,
W 1939 r. brał udział w kampanii wrześniowej, a później w walkach Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie (w 2. Dywizji Strzelców Pieszych), internowany w obozie w Szwajcarii.

Po wojnie został w Szwajcarii, ożenił się z córką bankiera - Catherine von Ernst, pochodzącą z szacownego rodu berneńskiego. Był przedstawicielem rządu polskiego w Londynie na Szwajcarię. Założył własna fabrykę opraw oświetleniowych. Szefował Polskiemu Muzeum w Rapperswilu (1946-48).

Od półwiecza prowadził szeroko zakrojoną działalność polityczno - społeczno - kulturalną. Był szefem Instytutu Badań Zagadnień Światowych, członkiem wielu towarzystw, odznaczonym m.in. Krzyżem Kawalerskim, Krzyżem Oficerskim i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Przyjaciel o. Józefa Marii Bocheńskiego i Jerzego Giedrojcia. Autor m.in. książki o teorii tworzenia.

Założyciel największego muzeum polskiego poza granicami kraju.

Dziś nie ma już trzech domów w okolicy ul. Wiejskiej, w której mieszkała, wywodząca się z litewsko - polskiej szlachty, rodzina Stankiewiczów. Nie ma też pagórków przy rodzinnym domu pana Zygmunta ani strumyka, który płynął przez ich łąki.

Wdowa po Zygmuncie Stankiewiczu a zarazem Honorowa Obywatelka Calherine Stankiewicz von Ernst mieszka w Muri w Szwajcarii.